Czym jest forfaiting?
2009-06-15
Unia Europejska już ponad pół wieku z sukcesem stosuje {instrument finansowy|instrumentu finansowego) w postaci zwanej forfaitingiem. Włochy i Niemcy są głównymi krajami korzystającymi z operacji forfaitingu. Brak wymogów kompletnej dokumentacji i prostota w operacjach finansowych powoduje, że forfaiting w jednych krajach wywołuje entuzjazm w innych zaś nieufność. Późne lata pięćdziesiąte i sześćdziesiąte to reakcja eksporterów w Niemczech Zachodnich i wymyślenie forfaitingu nie otwierające się na świat rynki krajów z Europy Wschodniej. Ograniczenie tradycyjnych okresów rozliczeniowych z 3 i 6- miesięcznych do 5 i 10letnich jakie zażądały kraje Europy Wschodniej spowodowały uruchomienie i rozwój forfaitingu. Niestety, istniejące w krajach bloku wschodniego duże ryzyko finansowe i polityczne stanowiło dla niemieckich eksporterów zdyt duże zagrożenie. Obawy niemieckich eksporterów podzielały także niemieckie banki. Szczególnie patrząc na długi okres kredytowania i niewielki zysk. Takie ryzyko podjęły szwajcarskie banki w zakresie dyskontowania wierzytelności w postaci wekslu i innych papierów dłużnych bez regresu do eksportera, które uruchomił forfaiting. Znaczne ożywienie niemieckiej gospodarki to w poważnym stopniu uruchomienie przez szwajcarskie banki forfaitingu. Na początku lat siedemdziesiątych na rynek operacji forfaitingowych wkroczyły także banki londyńskie. W chwili obecnej jako główne centra Forfaitingu uznawane się europejskie metropolie: Londyn, Zurich i Frankfurt